UltraViolet Runs: De CPC Loop

maart 13, 2018 No comments exist

Bloednerveus stond ik bij de start. Mijn eerste wedstrijd sinds de New York City Marathon stond op het punt te beginnen. ‘Slechts’ tien kilometer, nadat ik in november tweeënveertig kilometer had gelopen, maar ik was op van de zenuwen.

Tijdens de fantastische New York City Marathon (waar ik overigens snel meer over zal schrijven) heb ik een fikse blessure opgelopen. Het gebeurde zo rond kilometer eenendertig. Boven de dertig kilometer zit je sowieso altijd in een soort grijs gebied, waarin je niet meer weet wat werkelijkheid is en wat je je inbeeldt. Mensen die graag willen hallucineren raad ik sterk aan een marathon te lopen. Bij eenendertig kilometer ging het bij mij dus goed mis. Er schoot iets mis in mijn heup en ik stond acuut stil. Ik kraamde een soort oerkreet uit. Het was zelfs zo erg dat er toeschouwers naar me toe kwamen, ‘Are you allright dear?’ roepend. Nee dat was ik niet, maar ik zette mijn tanden op elkaar, ademde door de pijn (een soort puffen als bij een bevalling) en finishte de New York City Marathon.

Maar met die heup bleek het dus goed mis te zijn. De heup was overbelast en de aanhechtingsspier (waarmee je spier aan je heupbot zit) was ontstoken. De weken na de marathon zag ik mijn Vifit-teamleden weer langzaam het hardlopen oppakken, terwijl ik amper een blokje om kon wandelen. Maanden heeft het herstel geduurd. Ik werd intensief begeleid door de fysio en deed er alles aan om stabieler te worden. Ontelbaar vaak heb ik op één been moeten staan, waarbij ik in het begin steeds omviel. Mentaal was dit -op zijn zachts gezegd- pittig. Eerst moest ik mijn heup, bekken en core sterker maken voordat ik überhaupt aan hardlopen mocht denken.

Fast forward naar afgelopen zondag: de CPC Loop. Na maanden van hersteltraining mocht ik mijn eerste wedstrijd lopen. Zo’n twee jaar geleden liep ik bijna elk weekend een wedstrijd en reisde ik zo het hele land door. De CPC Loop had ik nooit gelopen en ik besloot hier de 10 kilometer te lopen, een afstand die ik normaal heel prettig vind. Maar voor de start (en ook de dagen daarvoor) was ik dus op van de zenuwen. Gelukkig liep ik samen met Mark, mijn vriend en favoriete hardloper. Hij zou me door mijn eerste wedstrijd heen helpen.

We gingen van start vanaf het Malieveld en ik voelde me eigenlijk best goed. We liepen zelfs iets te snel omdat mijn GPS van slag was. Vaak start ik iets te snel en Mark zorgde er goed voor dat we wat gas terug namen. Er waren immers nog meer kilometers te volbrengen.



Het parcours van de CPC was prachtig! We passeerden iconische plaatsen als het Vredespaleis en Madurodam. Een aantal jaar geleden heb ik een traineeship gedaan bij een NGO in Den Haag. Maar ik had me toen niet gerealiseerd hoe mooi groen Den Haag ook is! Halverwege had ik even een lastig moment. Bij de drankpost kreeg ik door het drinken mijn ademhaling niet onder controle. Toen ik me daar druk over ging maken, kreeg ik deze nóg minder goed onder controle. Maar mijn lieve Mark heeft me hier wederom doorheen geholpen en zo raakten we weer in het wedstrijdtempo.

De laatste kilometers vlogen we. Ik was bijna vergeten hoe fijn wedstrijden kunnen zijn! Er stonden veel lieve mensen langs de kant en de sfeer was fantastisch! We zwaaiden naar mijn lieve schoonouders en zetten koers naar de finish. Het lukte zelfs nog om te versnellen. Een toeschouwer riep: ‘Welcome back, UltraViolet!’ en dat was voor mij nog meer reden het tempo op te voeren. Mark en ik finishten hand in hand en vielen elkaar in de armen.

Na afloop kregen we onze prachtige medaille en ontmoetten we tal van lieve hardloopvrienden. Zij waren, net als mijn schoonouders, super trots. Ik was met stomheid geslagen. 10 Kilometer in 55 minuten en ik had het gevoel dat er nog veel meer in zat. Ik kan dan ook met recht zeggen dat ik terug ben van weggeweest!

Hebben jullie ook de CPC loop gelopen? En hoe is het bij jullie gegaan? Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties! Reageren kan door een reactie te plaatsen, of een persoonlijk berichtje te sturen naar info@ultravioletruns.com of Instagram.

Liefs,

Violet
@ultravioletruns

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *